Dünyanın en masum canlısı çocuktur. İşlenmeye en müsait hammaddedir de aynı zamanda. Ona ne verirseniz onu alır. Onu istediğiniz yönde harekete geçirmeniz işten bile değildir. İşte bu durum kötü niyetli insan kılıklılar tarafından alabildiğine suiistimal edilmektedir.
Dün hepimiz bir kez daha şahit olduk. Terör örgütü, Diyarbakır’daki gösteriler ve çatışmalar başta olmak üzere tüm eylemlerinde yine çocukları kullandı. Polisle çatışırken, gösteri yaparken, taş atarken çocukları en önde tutuyorlar. Kendilerinde olmayan merhamet duygusunun polislerde, askerlerde, devlette olabileceği düşüncesi onları o kadar ürkütüyor ve şeytani tedbirler almaya zorluyor ki, küçücük bedenleri kendilerine siper yapacak kadar küçülebiliyorlar. Zavallı kandırılmışlık!
Yüzümüzü Doğudan Batıya çevirdiğimizde de aynı manzara ile karşı karşıyayız. Şehirdeki hırsızlık, kapkaç, gasp, saldırı, kargaşa çıkarma gibi eylemlerin terör örgütlerinin yeni eylem planları olduğunda artık herkes hemfikir. Bu tür eylemlerde de genellikle çocuklar veya çocuk denecek yaşta insanlar kullanılıyor. Terörün ve irili-ufaklı çetelerin çirkin yüzünü göstermesi açısından ibretlik bir durum…
Geçenlerde, örgütler ve çeteler arasında, çocukların transfer edildiğini, bunların fiyatlarının da marifetlerine göre değiştiğini duyduğumda tüylerim diken diken olmuştu. O çocuklar ki, kimi zorla kaçırılmış, kimisi de eylem yapmak üzere bizzat aileleri tarafından örgütlere satılmış küçücük bedenler…
Evet, bir tarafta hem bu çocukları kullanarak demokratik hak talebinde bulunduğunu iddia eden örgütler, diğer tarafta kutsal(!) davalarına (işkembe davası) hizmet etmek için çocuklarını bir mal gibi bu örgütlere satan insanlarla karşı karşıyayız. Hem devletin hem de bu masum çocukların karşısındaki düşman işte böyle namert bir düşman.
Ve o düşman her nasıl oluyorsa çocuk masumiyetine tecavüz etmesine rağmen toplumun az bir kesiminde bile olsa taraftar bulabiliyor. Akıl tutulması bu mu acaba?
Dün hepimiz bir kez daha şahit olduk. Terör örgütü, Diyarbakır’daki gösteriler ve çatışmalar başta olmak üzere tüm eylemlerinde yine çocukları kullandı. Polisle çatışırken, gösteri yaparken, taş atarken çocukları en önde tutuyorlar. Kendilerinde olmayan merhamet duygusunun polislerde, askerlerde, devlette olabileceği düşüncesi onları o kadar ürkütüyor ve şeytani tedbirler almaya zorluyor ki, küçücük bedenleri kendilerine siper yapacak kadar küçülebiliyorlar. Zavallı kandırılmışlık!
Yüzümüzü Doğudan Batıya çevirdiğimizde de aynı manzara ile karşı karşıyayız. Şehirdeki hırsızlık, kapkaç, gasp, saldırı, kargaşa çıkarma gibi eylemlerin terör örgütlerinin yeni eylem planları olduğunda artık herkes hemfikir. Bu tür eylemlerde de genellikle çocuklar veya çocuk denecek yaşta insanlar kullanılıyor. Terörün ve irili-ufaklı çetelerin çirkin yüzünü göstermesi açısından ibretlik bir durum…
Geçenlerde, örgütler ve çeteler arasında, çocukların transfer edildiğini, bunların fiyatlarının da marifetlerine göre değiştiğini duyduğumda tüylerim diken diken olmuştu. O çocuklar ki, kimi zorla kaçırılmış, kimisi de eylem yapmak üzere bizzat aileleri tarafından örgütlere satılmış küçücük bedenler…
Evet, bir tarafta hem bu çocukları kullanarak demokratik hak talebinde bulunduğunu iddia eden örgütler, diğer tarafta kutsal(!) davalarına (işkembe davası) hizmet etmek için çocuklarını bir mal gibi bu örgütlere satan insanlarla karşı karşıyayız. Hem devletin hem de bu masum çocukların karşısındaki düşman işte böyle namert bir düşman.
Ve o düşman her nasıl oluyorsa çocuk masumiyetine tecavüz etmesine rağmen toplumun az bir kesiminde bile olsa taraftar bulabiliyor. Akıl tutulması bu mu acaba?
